Üniversite sınavına hazırlanan bir öğrenci
Günümüz Türkiye’sinde sağlıklı diyebileceğimiz şekilde beslenmek için yaklaşık 2-3 asgari ücret kazanmak gerekiyor ki bu bile yetersiz kalıyor. İnsanlar yaşayacak kadar yeme politikasını izliyor ve en ucuz, doyurucu olanı tüketmeyi tercih ediyor. Öğrencilerin ucuz gıdaya yönelmesinin sebebi harçlıklarının az olması ve kantin, büfe tarzı yerlerde normalin üstünde fahiş fiyatlar olması. Kantinler denetleniyor ve bir nebzede olsa güvenli gıdaya erişim oluyor fakat dediğim gibi buralarda da fahiş fiyatlar söz konusu. Bu yüzden öğrenciler genelde sokak satıcılarından ne olduğu belirsiz gıdaları daha ucuz olduğu için tercih ediyorlar. Bu da birçok zehirlenme vakasına sebep oluyor bu tarz durumların önüne geçilmesi için öğrencilerin ilk durağı olan kantinlerde fiyat düzenlemesine gidilmeli okul dışında olan fiyatlar uygulanmalı mümkünse bunun da altına inilmeli. Okul çevresinde bulunan yemek yerlerine, sokak satıcılarına düzenli denetim uygulanmalı. Yakın zamanda mecliste reddedilmiş olsa bile günde bir öğün sıcak yemek önergesi tekrar meclise sunulmalı öğrenciler maddi açıdan bir nebze de olsa rahatlatılmalıdır.
Bursa’dan bir lise öğrencisi
Son zamanlarda dışarıdan yenilen yemekler yüzünden yaşanan zehirlenmeler ve ölümler hepimizi korkutuyor. Oysa bir öğrencinin karnını doyurmak istemesi bir lüks değil en temel insan hakkıdır. Ancak bugün geldiğimiz noktada bu en doğal hak bir ayrıcalık gibi sunuluyor. Bir öğrencinin karnını doyurmak istemesi lüks olmamalı ancak bugün bir öğrencinin karnını doyurması başlı başına bir mücadele haline geldi. Biz ucuz yemeğe yönelmiyoruz ucuz yemeğe mecbur bırakılıyoruz. Devlet eliyle “şüpheli” ama ucuz olanı seçmeye itiliyoruz. Çoğu zaman menü seçerken ne yemek istiyorum diye değil hangisi daha ucuz diye bakıyoruz. Birbirimize bir yer tavsiye ederken çok güzel yemek yapıyorlar diye değil çok uygunlar diye paylaşıyoruz. Bir öğrenci olarak dışarıda yemek yiyebilmek artık bir lüks. Ama bu bile bir lüks olmamalı. Birileri için dalgalanma öğrencilerin bir öğününü kaybetmesi demekse hayatta kalmak bile pahalıysa, bunun adı enflasyon değil; bunun adı sistemin çürümesidir. Hayatın değersizleştirmesi, öğrencinin gözden çıkarılmasıdır.
Kaynak: Haber Merkezi