Okullarda artan şiddet ve toplumsal çürümenin arka planı.

Bugün okullarda ve toplumun genelinde artan şiddet olaylarını yalnızca anlık gelişmeler olarak değerlendirmek eksik kalır. Bu tabloyu anlamak için daha geniş bir perspektiften, geçmişten bugüne uzanan yapısal değişimlere bakmak gerekir. Eğitim politikalarından toplumsal değerler sistemine, ekonomik koşullardan sosyal destek mekanizmalarına kadar birçok unsur bu sürecin parçasıdır.

Son yıllarda eğitim sisteminde yapılan değişiklikler, özellikle eleştirel düşünme ve bilimsel yaklaşım konularında yoğun tartışmalara neden oldu. 4+4+4 eğitim sistemi ile birlikte eğitim yapısının yeniden şekillenmesi, eğitimciler ve akademisyenler tarafından farklı açılardan eleştirildi; sorgulayan ve analitik düşünen birey yetiştirme hedefinden uzaklaşıldığı yönünde kaygılar dile getirildi. Ancak bu tartışmaları tek bir nedene indirgemek yerine, çok boyutlu bir değerlendirme yapmak daha sağlıklı olacaktır.

Bugün gelinen noktada, okulların güvenli alanlar olmaktan uzaklaştığına dair bir algı giderek güçleniyor. Bunun arkasında yalnızca eğitim sistemi değil; artan ekonomik baskılar, aile içi stres, gençlerin maruz kaldığı dijital içerikler ve psikolojik destek mekanizmalarının yetersizliği gibi birçok faktör bulunuyor. Toplumda hissedilen “sosyal çürüme” duygusu da aslında bu çok katmanlı sorunların bir yansımasıdır.

Nitekim geçtiğimiz hafta Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta yaşanan okul saldırıları, bu sorunun ne kadar ciddi boyutlara ulaştığını bir kez daha gösterdi. Özellikle Kahramanmaraş’taki olay sonrası saldırıyı gerçekleştiren 14 yaşındaki öğrenci için sosyal medyada “otizmli” gibi ifadelerin kullanılması ise ayrı bir problem alanına işaret ediyor.

Burada açıkça belirtmek gerekir ki, Otizm Spektrum Bozukluğu bir benzetme ya da dışarıdan gözlemle konulabilecek bir durum değildir. Otizm, uzmanlar tarafından kapsamlı değerlendirmeler sonucu tanı konulan nörogelişimsel bir farklılıktır. Herhangi bir şiddet olayını açıklamak için bu tür etiketlerin kullanılması hem bilimsel olarak yanlıştır hem de otizmli bireylere yönelik önyargıyı ve damgalamayı artırır. Bu tür yanlış yaklaşımlar, zaten toplumsal olarak dezavantajlı olan bireylerin daha da dışlanmasına yol açabilir.

Dolayısıyla karşı karşıya olduğumuz mesele yalnızca güvenlik değil; aynı zamanda doğru bilgi, sağlıklı analiz ve toplumsal sorumluluk meselesidir. Ekonomik sorunlar zaman içinde çözülebilir; ancak sosyal yapıda meydana gelen bozulmaların onarılması çok daha uzun ve zor bir süreçtir.

Bu nedenle çözüm, tek bir alana odaklanmak yerine; eğitimden sosyal politikalara, psikolojik destek sistemlerinden toplumsal dilin dönüşümüne kadar geniş bir çerçevede ele alınmalıdır. Aksi halde, bu çözülme derinleşirse toplum olarak daha zor bir döneme girilmesi kaçınılmaz olacaktır.