Karesi Tekstil işçileri: Aldığımız maaş yetmiyor demekten yorulduk

Karesi Tekstil’de çalışma koşulları her geçen gün daha da ağırlaşırken işçiler geleceklerinin patronun iki dudağına bağlı kalmamasını istiyor.

Bursa’nın en verimli tarım arazileri üzerinde kurulu bulunan Karesi Tekstil ağır çalışma koşulları ve düşük ücret sayesinde işçilerin emeği üzerinden her geçen gün büyüyor. Öz İplik İş Sendikasının örgütlenme çalışmasını başlattığı fabrikada baskılar daha da artmış durumda.

Fabrikada çalışan işçilerle içerideki çalışma koşullarını ve 2026 yılından beklentilerini konuştuk.

Ben işe başladığımda 6 ayda bir zam verilecek dendiğini ifade eden bir işçi, “Ama burada 1 yılda verilecek zammı ikiye bölerek verdiler. Kayıp çok yaşadık. Ne kadar çalışırsan çalış alacağın zamda çalışma şartlarında patronun iki dudağı arasında. Karesi öyle bir yer ki kışın çalışırken donuyorsun yazında pişiyorsun. İşçi sağlığını düşünen yok. Üşümemek için makine aralarında üzerimize bir şeyler sarıyoruz. Havalandırma sistemi yok denecek kadar az iki maske takıyorsun etki etmiyor. Bir arkadaşımız iş kazası geçirmişti kafasına demir parçası düştü ‘üstünü değiştir öyle gidelim hastaneye’ dediler. İşçinin canı sağlığı bunlar için önemli değil. Fabrika içi kimyasallarla dolu biz her gün bunları soluyoruz. Bazen giderler dolduğunda vidanjör geliyor açmak için bizlere de gider temizlettiriyorlar ben üç kere yaptım bunu. İş tanımımızda olmayan işi yaptıklarını” söyledi.

Fabrikada sendikal çalışma başladıktan sonra baskıların daha da arttığını belirten bir başka işçi, “Önceleri avans istediğinde verilmiyordu şimdi kim istese hemen veriyorlar. İşçi sendikaya gitmesin diye fabrika içinde vaatler havada uçuşuyor. Ama çalışma koşulları değişmiyor. 12 saat çalışıyoruz 8 saatlik mesai dolduktan sonra makine aralarında seyyar araba geçiyor çay ve boğaca gibi yiyecek dağıtıyor. Sen bunu makine başında yemek zorundasın çünkü makine çalışmaya devam ediyor. Fabrikanın etrafı çitlerle çevrilmiş resmen kafese hapsedilmiş gibiyiz” dedi.

Pazar mesaisine gelmezsen tutanak tutulduğunu belirten başka bir işçi, “Vergi kesintileri bizi çok zorluyor. Mesaiye kalıyorsun vergiye gidiyor ev kiramdan fazla vergi ödüyorum bu nasıl adaletsizlik böyle. Havalar soğudu masraflar arttı. Aldığım maaş yetmiyor demekten yoruldum artık. Şu an herkes yılbaşında verilecek zammı bekliyor. Zammın oranına göre tepkilerde değişir” dedi.

2026 yılından beklentilerini sorduğumuz işçilerin ortak söylemi, sendikanın fabrikaya girmesi olurken patronun iki dudağı arasında değil insan olduğumuzu gördüğümüz, çalıştığım makinenin değil bizlerin daha değerli olduğumuzu hissetmek ve çalışma koşullarının düzeltilmesi oldu.

Uğur Ökdemir